എന്റെയീ അടരുന്ന പ്രാണന്റെ പാതിയെ
ഇനി ഞാൻ പറയട്ടെയീ പുഞ്ചിരിക്കപ്പുറം

നിഴൽപോലെ എന്നുംനീ ഒട്ടികിടന്നു
നിശാഗന്ധി പൂത്തല്ലോ ഞാൻ തനിച്ചായി
പ്രണയമില്ലാക്കണ്ണിൽ വെളുപ്പും കറുപ്പും
ഹൃദയത്തിൻ തുടിപ്പും വെറും ജീവനായി

നിന്റെ ഓർമയും പുഞ്ചിരിയുമെന്റെ
നൊമ്പരകിനാവിന്റെ തൂലികയായി
കണ്ണുനീരാൽ അക്ഷരം പടർന്ന
കവിതയിലും നീ വേദനയായി

മതമായടർത്തിയ പനിനീരലര
മരണത്തിനപ്പുറം നീ ഞാനാകും
ഇനിയൊരുജന്മത്തിൽ നിന്നെ തേടുവാൻ
നിന്റെയീ നോട്ടങ്ങൾ ഞാൻ കൂട്ടിവെക്കും